چرا دانشجویان بهائی از حق تحصیل در دانشگاه ها محروم هستند؟

جناب آقای ابو الحسن نوّاب،

مقاله شما را درباره اسلام و رفتار با غیر مسلمانان مطالعه کردم. این استدلال باید مورد تایید هر انسان منصفی قرار گیرد.

تنها مسئله من با شما در رابطه با هم وطنان بهائی است.

مقایسه بهائیان با گروه القاعده قیاس مع الفارق است چون هیچگونه رابطه فکری و یا عملی بین جامعه بهائی و القاعده وجود ندارد. آنچه مسلم است در تمام طول تاریخ آئین بهائی هیچ گاه بهائیان دست به ترور نزده اند و از زور استفاده نکرده اند. بهائیان بیش از صد سال است که صبورانه همه گونه ظلم و جوری را تحمل کرده ولی هیچگاه عکس العمل نشان نداده اند. در حالی که القاعده برنامه و فعالیتش نظیر حزب الله لبنان و حماس فلسطین نظامی است.

شما می نویسید همانطوری که القاعده را در دانشگاه های اروپا راه نمی دهند دولت ایران هم بهائیان را راه نمی دهد. اما فراموش کرده اید که القاعده در اروپا چندین بار دست به ترور های وحشتناکی زد مثل انفجار بمب در قطار اسپانیا و یا انفجار بمب در مترو لندن که منجر به کشته شدن صدها نفر و زخمی شدن عده زیادی شد. با وجود این عده زیادی از مسلمان های تند رو که علناً با حکومت های دموکراسی و ارزشهای غربی مخالفند و مخالفت خود را هم لفظاً و کتباً بارها اعلام کرده و می کنند، نه تنها در دانشگاه ها مشغول تحصیل هستند بلکه دولتهای غربی خرج تحصیل آنها را می دهند و برای تغذیه آنها گوشت حلال و نماز خانه هم تهیه می کنند.

از شما سؤال می کنم: اگر دانشگاه های اروپا بگویند: ما دانشجویان مسلمان را به دانشگاه نمی پذیریم چون مسیح آخرین فرستاده خدا و شما جزو فرقه ضاله هستید چه عکس العملی نشان می دهید؟

اما همانطوری که دانشجویان علامه طباطبائی اظهار کرده اند

(http://khabarnavard.blogspot.com/2008/11/blog-post_10.html )

و به آنها پاسخ داده نشده است: بنیان گزار آئین بهائی بیش از صد سال قبل و به دستور ناصر الدین شاه و سلطان عبد العزیز و بر خلاف میل خود به آن منطقه تبعید شده. تشکیلات اداری بهائی حد اقل شصت سال قبل از تشکیل دولت اسرائیل در حیفا پایه گزاری شده است و هیچ گونه ربطی به دولت اسرائیل که ده ها سال بعد تشکیل شده است ندارد.

آیا صدها سال است که مرکز علمی و فقهی بزرگان شیعه در نجف و کربلا نبوده است؟ آیا سالیانه ملیونها تومان پول ایران به عنوان سهم امام، نذورات و غیره به نجف و کربلا نمی رود؟ نجف و کربلا سالیان دراز جزو متصرفات دولت عثمانی بود که با ایران بیش از 400 سال در جنگ بود. و در دوران اخیر حزب بعث قدرت عراق را در دست داشت، حزبی که دشمن قسم خورده ایران بود. حال آیا می توان گفت وجوهی که از ایران به عراق سرازیر شد کمک به اهداف دولت عراق یا به حزب بعث بوده است؟

به هر جهت لازم است که هرچه زودتر دست از ظلم و جور و اتهامات واهی نسبت به هم وطنان بهائی بردارید و حقوق شهروندی آنها را به رسمیت بشناسید.

ابو الفضل هفتتنی

29 آذر 1387 مطابق با 20 ذی الحجه 1429