گفتگوئی
با نویسندگان
روزنامه
محترم کیهان
قدیم
ها می گفتند
اگر از بده
کار طلب بدهی
ات را نکنی
طلب کار می
شود. این ضرب
المثل
عامیانه گویای
شیوه برخورد
شما با هم وطنان
بهائی است.
روزنامه
کیهان در 10 و 12
آذر ماه دو
مقاله ای که
تحت عنوان
«بارکش غول
بیابان» و
دومی «سوگواری
به شیوه
انگلیسی» را
منتشر کرد.
نگاهی به متن
این دو مقاله
خالی از لطف
نیست. مقاله
اول با این
جمله شروع می
شود:
«رادیو
ضد انقلابی
زمانه از قول
یک روحانی
مرتبط با بیت
آقای منتظری و
برخی احزاب افراطی...»
هنوز
سی سال بعد از
انقلاب آیا
امکان دارد ضد
انقلابی پیدا
شود خود سئوال
است. منظور ایشان
از این روحانی
وابسته به
آقای منتظری آقای
فاضل میبدی از
مدرسین حوزه
علمیه قم است.
گناه
نا بخشودنی
این روحانی به
نظر نویسنده کیهان
این است که
ایشان از حقوق
شهروندی
ایرانیان غیر
از یک گروه حد
اکثر 5 درصدی
«خودی ها» خیلی
محتاطانه
دفاع کرده
است. نویسنده
وقتی برای
روحانی بزرگی
که استاد فقهی
اکثر همان 5
درصد «خودی ها»
بوده (آیت اله
منتظری) حقی
قائل نیست
دیگر تکلیف
اقلیت های
مذهبی و در
راس آنها
بهائیان
معلوم است.
به
اتهاماتی که
روزنامه
کیهان
سالیانی است که
به بهائیان
زده کراراً
جواب داده شده
است. از این رو
تکرار مکررات
لازم به نظر
نمی رسد. جواب
این بحث ها
همه در سایت http://www.ohamzodai.com قابل
مطالعه است. اگر
نویسنده
کیهان به
سوالات
دانشجویان
دانشگاه
علامه
طباطبائی از آقای
قزوینی نگاهی
می انداخت
شاید از تکرار
اینگونه
سخنان
خودداری
میکرد.
http://khabarnavard.blogspot.com/2008/11/blog-post_10.html
آقایان،
به اقرار بخش
بزرگی از
ایرانیان
جامعه بهائی ایران
از میهن دوست ترین،
صالح ترین و
پاک ترین و
خدوم ترین
افراد جامعه
ایران هستند.
هر فامیل
بهائی در
ایران ده ها
فامیل دور و نزدیک
مسلمان دارد
که به خصوصیات
اخلاقی آنها
آشنا هستند.
گمان نمی رود
که هیچ یک از
آنها برای این
گونه اتهامات
پشیزی ارزش
قائل شود. اگر
شما بدنبال
عبد اله ابن
صبا های یهودی
مسلمان شده می
گردید سری به همان
گروه خودی ها
بزنید، عده ای
از آنها را با
پیش بند و پس
بند اسلامی
پیدا خواهید
کرد.
نویسنده
روزنامه
کیهان از دفاع
لفظی وزارت خارجه
انگلیس از دگر
اندیشان و در
بین آنها از جمله
از بهائیان به
خشم آمده. و به
انگلیس و
سیاست او در
ایران میتازد.
مثل اینکه ایشان
با تاریخ
گذشته نه
چندان دور
کشور ما ایران
آشنائی ندارد
و نمی داند که
دولت
بریتانیا موقوفه
هند را به
کدام گروهی
پرداخت و از
میزان و نفوذ
آنها در بین
اقشار جامعه
استفاده می
کرد. (اگر نمی
دانستید
بدانید که آن
گروه کسی نبود
غیر از بخشی
از روحانیون
شیعه)
ایشان
از جنگ هرات
می نویسد اما
فراموش می کند
که روحانی
بزرگ شیعه آن
زمان یعنی ملا
محمد باقر
شفتی به نام
حجت الاسلام
نقش عمده را
داشت. که حتی
منجر به
اعتراض دولت
ایران و رابطه
دولت انگلیس
با حجت
الاسلام
گردید. در آن
زمان هنوز
اصطلاح آیت
اله مد نشده
بود. این
القاب جدید
روحانیون هدیه
دوران فتح علی
شاه به ایران
است. تا آن زمان
روحانیون را
به عنوان شیخ
و ملا می
شناختند و حد
اکثر حجت
الاسلام.
ضمناً
بد نیست
بدانید که
فتوای جنگ با
روسیه که نتیجه
آن قرارداد
ننگین ترکمن چای
شد به دست سید
محمد مجاهد
اعلام شد. مثل
اینکه بده
کاران دیروز
طلب کاران
امروز شدند.
ضمنا
توصیه می کنم
دست از سر این
زن مفلوک به نام
مهناز رئوفی
بردارید چون
باندازه کافی
او را به
مسخره گرفته
اید. گو اینکه
کسی به این
حرفها گوش نمی
دهد اما حد اقل
برای حفظ کرامت
انسانی دست از
سر او
بردارید.
برای
تاریخ ایران
یک بررسی دقیق
از دوران محمد
رضا شاه و
خیانت های
وزرای شیعه به
ایران ضروری
به نظر می رسد
چون 99,99 درصد از
وزرای شاه
شیعه 12 امامی و
همه مکه و کربلا
برو و خمس و
زکات بده بوده
اند. ای کاش
چند وزیر غیر
شیعه هم می
توانستند در
ایران به پست
و مقامی برسند.
شاید می
توانستند به
جامعه خدمتی
بکنند.
سپهر آریا
7
دسامبر 2008
مطابق 17 آذر 1387